Article 17 web tool

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Cerambyx cerdo"
Information provided in the field 2.8.2: Bulgaria has been monitoring the trends since 2007, when it became EU country-member, and has been applying the EU directives. This is the first report of the country and completing the fields 2.3.10, 2.4.15, 2.5.10 does not relate to the previous reporting period. The reasons for the change are based on comparisons with information from Natura 2000 Standard Data Forms in 2007-2008. The most recent data about the population size and habitat area are collected in years 2011-2012. България наблюдава тенденции от 2007 г., от когато е пълноправна държава-членка на ЕС и прилага директивите на ЕС. Това е първо докладване за страната и попълването на полета 2.3.10, 2.4.15, 2.5.10 не се съотнася към предходен период на докладване. Причините за промяна се определят на базата на сравнения с информацията от НАТУРА 2000 стандартни формуляри за 2007-2008 година. Най-актуалните данни за размера на популацията и площта на местообитанието са събирани в периода 2011-2012 г.

Open Original Report  

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Cerambyx cerdo"
Information provided in the field 2.8.2: DE: Aktuelle Population: Grund der Veränderung (2.4.15.c): von 2007 zu 2013 geänderte Einheit der Populationsgröße. DE: Aktuelles Habitat: Grund der Veränderung (2.5.10.c): von 2007 zu 2013 geänderte Einheit der Habitatgröße.

Open Original Report  

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Cerambyx cerdo"
Information provided in the field 2.8.2: The removal of old trees, mainly in suburban areas, is the main threat to species survival

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Cerambyx cerdo"
Information provided in the field 2.8.2: Zasięg: Występowanie kozioroga dębosza w Polsce ma charakter nieciągły; większość stanowisk znajduje się w płd.-zach. części kraju . Zasięg historyczny był znacznie szerszy. Przy ustalaniu aktualnego zasięgu pominięto doniesienia niepewne (wymagające potwierdzenia wynikami nowych obserwacji) oraz te, co do których są informacje o zaniku lub zniszczeniu. Nie uwzględniono także efemerycznych zawleczeń, np. do tartaków lub innych zakładów przerabiających drewno. Różnice w powierzchni zasięgu w stosunku do raportu 2007 wynikają z metody określenia zasięgu (automatyczne narzędzie). W świetle dostępnych informacji z okresu 1985 – 2011 kozioróg dębosz w Polsce notowany był na 56 czynnych stanowiskach (przy uwzględnieniu zastrzeżeń podanych powyżej). W latach 2001 – 2011 jego obecność potwierdzono na 43 stanowiskach. Spośród 13 stanowisk, na których w tym czasie nie stwierdzono występowania kozioroga dębosza 7 zlokalizowanych było po wschodniej stronie Wisły, wśród nich między innymi w Puszczy Białowieskiej i Pogórzu Przemyskim. Generalnie, przybyło stanowisk w zachodniej części kraju (Dolny Śląsk, Nizina Wielkopolsko-Kujawska i Pojezierze Pomorskie), a ubyło we wschodniej części. Przyjęto, że zasięg referencyjny powinien odpowiadać referencyjnemu (w ostatnich 12 latach populacja wydaje się stabilna). Populacja: Najliczniejsze populacje kozioroga dębosza w Polsce występują obecnie na stanowiskach w zachodniej części kraju (Nizina Wielkopolsko-Kujawska, Dolny Śląsk, zachodnia część Pojezierza Pomorskiego). Mniej liczne populacje występują na izolowanych stanowiskach w centralnej i wschodniej części kraju. Liczba stanowisk nie uległa istotnym zmianom od poprzedniego raportu. Wydaje się, że aktualnie oszacowana ogólna wielkość populacji powinna zapewnić jej przetrwanie. Niemniej jednak są przesłanki by sądzić, ze sytuacja niektórych lokalnych populacji jest niedobra (wyniki monitoringu 6 stanowisk – na 3 stan niezadowalający, na 1 zły), w związku z tym ogólna ocena stanu populacji – U1. Siedlisko: Siedliskiem gatunku są senilne, na ogół osłabione i odsłonięte dęby (szypułkowe i bezszypułkowe). Drzewostanów z takimi drzewami jest w Polsce niewiele, stąd baza siedliskowa kozioroga dębosza jest ograniczona. Drzewostany dębowe prowadzone w ramach racjonalnej gospodarki leśnej w większości są zbyt zwarte i za młode, by mogły stanowić bazę rozwojową dla larw kozioroga. Odpowiednie siedliska tworzą zazwyczaj drzewa rosnące pojedynczo lub w luźnych grupach, na skrajach lasu, w lukach itp., w wieku znacznie wyższym od wieku rębności obowiązującym w polskim w leśnictwie. Są to często drzewa pomnikowe. Na 3 z 6 monitorowanych stanowisk stan siedlisk określono jako zły. Zwracano m.in. uwagę na brak odpowiednich do zasiedlenia drzew w otoczeniu stanowisk. W oparciu o wszystkie powyższe przesłanki stan siedlisk w regionie określono jako niezadowalający. Perspektywy zachowania: Na niepewność co do przetrwania populacji w dłuższej perspektywie wpływają następujące zjawiska: — uszczuplanie bazy rozwojowej chrząszczy poprzez usuwanie zamierających drzew lub zabiegi w ramach tzw. „chirurgii drzewnej”, — rozproszenie, izolacja i z reguły niska liczebność lokalnych populacji, — postrzeganie gatunku przez wiele osób jako szkodnika (rozwój w żywych drzewach), — nasilające się kolekcjonerstwo i handel okazami prowadzące do wyłapywania chrząszczy z naturalnych stanowisk, co może spowodować ich zanik (zwłaszcza w przypadku małych populacji), — usprawniony dostęp do miejsc występowania chrząszczy, — modyfikowanie funkcjonowania wód, a przez to zmiana warunków makrosiedliskowych, — ewolucja biocenotyczna (sukcesja) prowadząca do wzrostu ocienienia drzew żywicielskich i w konsekwencji ograniczenia możliwości zasiedlania nowych drzew. Na monitorowanych stanowiskach wśród najczęściej wymienianych zagrożeń znajdują się: wandalizm (np. podpalanie drzew lub próchnowisk), zagrożenie wyłapywaniem owadów przez kolekcjonerów, postępujące ocienienie pni drzew, a także obniżanie się wilgotności na stanowiskach (w tym obniżanie stanu wód gruntowych z powodu regulacji koryt rzecznych i innych zabiegów hydrotechnicznych). Ocena ogólna: Podobnie jak w raporcie 2007 stan ochrony gatunku w regionie oceniono jako niezadowalający (U1). Ponad 60% stanowisk zlokalizowana jest na terenach chronionych.

Open Original Report  

Open Original Report  

Open Original Report