Article 17 web tool

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Rosalia alpina"
Information provided in the field 2.8.2: Bulgaria has been monitoring the trends since 2007, when it became EU country-member, and has been applying the EU directives. This is the first report of the country and completing the fields 2.3.10, 2.4.15, 2.5.10 does not relate to the previous reporting period. The reasons for the change are based on comparisons with information from Natura 2000 Standard Data Forms in 2007-2008. The most recent data about the population size and habitat area are collected in years 2011-2012. България наблюдава тенденции от 2007 г., от когато е пълноправна държава-членка на ЕС и прилага директивите на ЕС. Това е първо докладване за страната и попълването на полета 2.3.10, 2.4.15, 2.5.10 не се съотнася към предходен период на докладване. Причините за промяна се определят на базата на сравнения с информацията от НАТУРА 2000 стандартни формуляри за 2007-2008 година. Най-актуалните данни за размера на популацията и площта на местообитанието са събирани в периода 2011-2012 г.

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Rosalia alpina"
Information provided in the field 2.8.2: DE: Aktuelle Population: Grund der Veränderung (2.4.15.c): von 2007 zu 2013 geänderte Einheit der Populationsgröße.

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Rosalia alpina"
Information provided in the field 2.8.2: 2.5.9 Area of suitable habitat: Based on the distribution modelled with the software MaxEnt from the values of environmental and climatic variables at known localities for the species. A map of this modelled distribution is attached. 2.3.4. Short-term trend direction: Former range (2001-2006) has been recalculated for comparison with current range (2007-2012). 2.3.3&2.5.5: Short-term trend period for range and habitat of the species: trend monitoring data correspond to the reported periods. No data are available for the required periods.

Open Original Report  

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Rosalia alpina"
Information provided in the field 2.8.2: The main is pressure the removal of marginal dead trees due to common forestry management.

Open Original Report  

Scientific name used in original MS report if different than recommended: "Rosalia alpina"
Information provided in the field 2.8.2: Gatunek umieszczony na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce oraz w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt – EN Zasięg i rozmieszczenie: Aktualny zasięg gatunku w Polsce (i w regionie alpejskim) obejmuje Karpaty środkowe i wschodnie od Pienin poprzez Beskid Sądecki, Beskid Niski po Bieszczady. Rozmieszczenie określono głównie w oparciu o dane z inwentaryzacji leśnej (2007) i dane z monitoringu przyrodniczego (2007). Zasięg bez większych zmian od poprzedniego raportu (różnice wynikają głównie z bardziej schematycznego przedstawienia zasięgu). Zasięg referencyjny określono jako większy od aktualnego (teoretycznie mógłby się pokrywać z zasięgiem buczyn w regionie). Populacja: Nie ma informacji pozwalających na oszacowanie wielkości populacji w liczbie zasiedlonych drzew (rekomendowana jednostka), ponieważ większość obserwacji gatunku pochodzi ze składów drewna (np. wg danych z monitoringu przyrodniczego 2007 - ok. 75% osobników zostało zaobserwowanych na składach drewna). Szacunek liczebności podano za Witkowskim 2007 (Krajowy plan zarządzania gatunkiem, GDOŚ). Wg Witkowskiego w Polskich Karpatach występują co najmniej dwie metapopulacje nadobnicy – w Magurskim Parku Narodowym i w Bieszczadzkim Parku Narodowym. Stan populacji określono jako niezadowalający z tendencją spadkową z uwagi na zachodzące zjawisko drenażu populacji (składowane w lesie świeże drewno bukowe w okresie rójki przyciąga samice, które składają tam jaja; wywożenie z lasu zasiedlonego drewna prowadzi do drenażu populacji. W ramach monitoringu przyrodniczego nie udało się wypracować zadowalającej metodyki monitoringu nadobnicy alpejskiej. Ocena stanu populacji była oceną ekspercką w oparciu o dane, które udało się zebrać dla sześciu ostoi gatunku. W przypadku populacji jej stan określano w oparciu o liczbę obserwowanych owadów dorosłych, regularność obserwacji i poziom izolacji stanowisk; oceniono go jako właściwy tylko dla 2 obszarów. Siedlisko: Nadobnica alpejska jest typowym gatunkiem ksylofagicznym, żerującym w martwym i czasem obumierającym drewnie bukowym. Stwierdzono również występowanie larw nadobnicy na wiązie górskim i jesionie. Nadobnica zasiedla w Polsce najczęściej stare, ponad 100-letnie prześwietlone lasy bukowe i bukowo-jodłowe, rosnące na zboczach o ekspozycji południowej i południowo-zachodniej (istotne jest nasłonecznienie siedliska). Zasiedlane są drzewa stojące, najczęściej obumierające, silnie nasłonecznione, uszkodzone przez mróz, wiatr lub ogień, a także martwe drzewa leżące i świeże składowane drewno. Monitoring przeprowadzony w 2007 r. wykazał, że na istniejących stanowiskach w Karpatach nadobnica alpejska zasiedla drzewostany od ok. 500 do ok. 950 m npm. Ponieważ nie udało się wypracować zadowalającej metodyki monitoringu nadobnicy alpejskiej, ocena stanu jej siedlisk była oceną ekspercką w oparciu o dane, które udało się zebrać dla sześciu ostoi gatunku: w 3 z nich stan siedlisk określono jako dobry, a w 3 jako niezadowalający [wszędzie tam, gdzie można było ocenić stan mikrosiedliska (żerowiska) dane wskazują na jego ograniczone zasoby]. Objętość materiału lęgowego szacowana była w granicach 0,3 – 25 m3, potencjalna trwałość siedliska na 2-10 lat.). Stan siedlisk oceniono w 2007 r. jako zadowalający tylko w ostojach stanowiących w całości parki narodowe (Pieniny i Ostoja Magurska), a także w Beskidzie Sądeckim. Te obszary obejmują duże powierzchnie starych drzewostanów z większą ilością materiału legowego. Powierzchnię siedliska zajmowanego podano za raportem 2007. Siedlisko potencjalne oszacowano jako powierzchnię siedlisk przyrodniczych 9130 i 9110 w 6 obszarach Natura 2000: Bieszczady, Ostoja Magurska, Ostoja Jaśliska, Łysa Góra, Ostoja Popradzka, Pieniny (wg danych z tzw. strategii norweskich). Trzeba tu zaznaczyć, że choć bukowe lasy stanowią znaczną część tych obszarów (i generalnie lasów rejonu alpejskiego), to ich stan – zwłaszcza w przypadku lasów prywatnych – często czyni je niedostępnymi dla nadobnicy. W części drzewostanów bukowych brak obecnie odpowiedniej ilości osłabionych i zamierających drzew, które byłyby ponadto ulokowane w miejscach wystarczająco nasłonecznionych. Mimo obowiązku pozostawiania martwego drewna w lesie, jego ilość i jakość wciąż jest niedostateczna. Perspektywy zachowania: Niezadowalające. Do głównych aktualnych oddziaływań i zagrożeń należy pozostawianie w lesie drewna bukowego w okresie rójki, czyli mniej więcej od końca maja do połowy sierpnia, a następnie wywożenie go z lasu. Corocznie jest w ten sposób wyprowadzana z lasu znaczna część istniejącej populacji. Nadobnica alpejska jest wśród ksylofagów gatunkiem szczególnym pod względem zasiedlania drewna złożonego w lesie. Jest to dla niej wyjątkowo atrakcyjny materiał lęgowy. Jak już wyżej wspomniano większość obserwacji dotyczących nadobnicy pochodzi ze składów drewna. Inne istotne zagrożenia wiążą się z fragmentacją siedlisk, prowadzącej do izolacji populacji. Ocena ogólna: W raporcie 2007 stan wszystkich parametrów i ogólny stan ochrony określono nieznany. Od czasu sporządzenia poprzedniego raportu wiedza o gatunku poprawiła się. W 2007 r. gatunek był objęty pracami inwentaryzacyjnymi w ramach tzw. inwentaryzacji leśnej; jej wyniki dostarczyły danych o aktualnym rozmieszczeniu gatunku (74 rekordy). W tym samym roku w ramach monitoringu przyrodniczego PMŚ zleconego przez GIOŚ dokonano oceny stanu ochrony gatunku w kilku obszarach jego występowania. Ukazało się też kilka nowych publikacji dotyczących problemów ochrony nadobnicy alpejskiej, a także wzbogacających wiedzę na temat jej roślin pokarmowych. W oparciu o aktualne dane stan 3 parametrów (populacja, siedlisko, perspektywy) i ogólny stan ochrony nadobnicy alpejskiej określono jako niezadowalający. Uwaga: Większość stanowisk gatunku znajduje się na obszarach objętych ochroną.

Open Original Report  

Open Original Report  

Open Original Report  

Open Original Report